O AUTYZMIE

Objawy autyzmu

Kiedy Dziecko nie reaguje na polecenia, nie bawi się tak, jak Rówieśnicy, nie porozumiewa się głosem, mową ani gestem, zachowuje się dziwnie, to może być autyzm. Nie zawsze jednak „dziwne zachowania” Dziecka muszą oznaczać zaburzenia ze spektrum autyzmu. Równie dobrze Dziecko może wolniej się rozwijać. Autyzm ma wiele odmian – od lekkich zaburzeń po ciężkie, np. zespół Kannera. Symptomy autyzmu mogą towarzyszyć też innym zaburzeniom rozwojowym.

Jak objawia się autyzm

Objawy autyzmu pojawiają się w większości przypadków do 3-go roku życia. Jednak zdarza się, iż nieprawidłowości rozwoju mogą się pojawić znacznie wcześniej – na przykład w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia Dziecka bądź później – nawet ok. 4-go lub 5-go roku życia. W sytuacji gdy objawy choroby wystąpią w późniejszym okresie mówi się o autyzmie atypowym, który objawia się nagle jako wyraźny regres w rozwoju. Jednakże każde Dziecko jest inne, dlatego nie wszystkie objawy muszą wystąpić u Dziecka, by zdiagnozować autyzm.
Objawy autyzmu są często widoczne już u 2-letnich Dzieci, dlatego też tak istotne jest ich wczesne rozpoznanie. Im wcześniej niepokojące symptomy zostaną zauważone, tym szybciej można będzie zacząć leczenie.
Pomimo iż rozpoznanie autyzmu następuje przeważnie pomiędzy 2 a 3 rokiem życia, niektóre objawy autyzmu u Dzieci można spostrzec wcześniej. Jeśli półroczne Niemowlę nie uśmiecha się, a później ok 1 roku nie gaworzy oraz nie wykonuje żadnych gestów, a także w wieku 2 lat nie jest w stanie wypowiedzieć dwuwyrazowych wyrażeń, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jest Dzieckiem autystycznym.
Objawów autyzmu jest wiele.

Dziecko autystyczne:

  • woli być samo,
  • nie bawi się z innymi i nie jest twórcze w zabawie,
  • woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,
  • unika kontaktu wzrokowego,
  • raczej patrzy „przez osobę”,
  • mało się uśmiecha,
  • ma ograniczoną mimikę twarzy, jego twarz nie wyraża wielu emocji,
  • nie reaguje na własne imię,
  • wydaje się nadpobudliwe,
  • czasami wpada w gniew bez wyraźnego powodu,
  • jest impulsywne,
  • nie mówi wcale albo używa słów bez znaczenia,
  • może za nami powtarzać słowa (echolalia),
  • ma trudności w kontaktach z innymi ludźmi,
  • dziwacznie się zachowuje – wprawia przedmioty w ruch obrotowy, samo robi tzw. młynki albo wprowadza się w jakiś inny jednostajny ruch (stereotypie ruchowe) – kiwanie, huśtanie, obracanie się w miejscu,
  • nie porusza się spontanicznie,
  • jest spętane ruchowo,
  • chodzi drobnym krokiem,
  • nie balansuje rękami,
  • nie biega w podskokach,
  • jeśli mówi, to zwykle na jeden temat,
  • sprzeciwia się jakimkolwiek zmianom w rutynie,
  • ma nadwrażliwość na dotyk i dźwięk lub nie reaguje na ból.

Dziecko z autyzmem

Blisko połowa Dzieci z autyzmem nie jest w stanie rozwinąć mowy niezbędnej do komunikowania swoich potrzeb. W czasie gdy wiele zdrowych 2-latków zaczyna już mówić bądź przynajmniej składać wyrazy, Dzieci autystyczne mają uboższe słownictwo oraz mniejszą zdolność do mówienia. Ciężko jest im wymówić spółgłoski lub zbitki wyrazowe oraz przeważnie nie gestykulują podczas mówienia.

Dzieci autystyczne chcą mieć Przyjaciół, niestety nawiązywanie kontaktów jest dla nich trudne. Ma związek z niezrozumieniem przyjacielskich gestów, np. uśmiechu lub kontaktu wzrokowego, a także z nie rozumiem emocji oraz nieumiejętnością ich odwzajemnienia. Dziecko z autyzmem mniej chętnie bierze udział w niektórych zabawach oraz grach. Dzieje się tak ponieważ Dzieci te mają trudności z interpretacją tego, co myślą bądź czują inni, oraz nie mogą zrozumieć sygnałów społecznych, takich jak ton głosu lub wyraz twarzy.

Oczywiście podany powyżej opis funkcjonowania Dziecka autystycznego jest bardzo ogólny i niepełny. Każdy, kto zetknął się chociaż z kilkorgiem Dzieci chorych na autyzm wie, jak bardzo różny obraz funkcjonowania mogą one prezentować. Nasilenie poszczególnych objawów może być skrajnie silne, lub czasem (niestety znacznie rzadziej) bardzo dyskretne i ledwo zauważalne. Ponadto im starsze Dziecko tym więcej można zaobserwować w jego zachowaniu zaburzeń wtórnych, będących konsekwencją autyzmu. U niektórych Dzieci autystycznych pojawiają się także zaburzenia dodatkowe takie jak upośledzenie umysłowe, mózgowe porażenie Dziecięce, wady wzroku, słuchu itp.

Diagnoza i leczenie autyzmu

Pracownicy służby zdrowia często stosują specjalne kwestionariusze bądź inne narzędzia diagnostyczne w celu zbierania informacji na temat rozwoju Dziecka oraz jego zachowania. Niektóre instrumenty kontroli polegają wyłącznie na obserwacji Rodziców, inne łączą obserwację Rodziców i Dziecka. Jeśli instrumenty kontroli wskazują na możliwość autyzmu, zaleca się zazwyczaj bardziej kompleksowe badania. Kompleksowa ocena wymaga wielodyscyplinarnego zespołu, w tym psychologa, neurologa, psychiatry, logopedy i innych specjalistów, którzy diagnozują Dzieci z autyzmem. Członkowie zespołu przeprowadzą szczegółową ocenę neurologiczną i dogłębne badania poznawcze oraz ocenę języka. Ponieważ problemy ze słuchem mogą powodować zachowania łatwo mylone z autyzmem, dzieci z opóźnionym rozwojem mowy powinny przejść gruntowne badania słuchu.

Nie ma lekarstwa na autyzm. Terapia behawioralna autyzmu jest przeznaczona do rozwiązania określonych objawów i może doprowadzić do znacznej poprawy. Idealny plan leczenia obejmuje terapię i interwencję, które spełniają specyficzne potrzeby poszczególnych Dzieci.

 

bottom11

Zapisz się do naszego newslettera!